Wat is Loos?

Is er leven na de dood?
vrijdag, 23 mei 2008 00:00

Steeds weer komt de mens met de vraag of er na de dood een leven bestaat. Houdt het na de dood op, gaat het leven gewoon door of bestaat er “iets” anders. Telkens weer komen er van onze zijde antwoorden op deze vraag, maar het lijkt wel of de vraag belangrijker is dan het antwoord. Het lijkt wel of de vraag op zich een eigen leven mag leiden en dat het antwoord erop van ondergeschikt belang is. Toch blijven wij vanuit deze kant de vraag met een positief antwoord bevestigen. Ja, het leven is niet het einde zodra je je stoffelijke lichaam hebt afgeworpen en je alleen nog maar fijnstoffelijk existeert. Alleen de vorm van verder leven, van verder existeren is van een hele andere orde en vorm dan men op aarde gewend is. Aan deze zijde van het bestaan gaat het ” leven” pas beginnen en kun je je potentieel ten volle benutten. Echter om dit te bereiken en te ervaren heb je al vele levens geleefd, vele levens gestorven en vele tussenstations gepasseerd. Die tussenstations zijn steeds op een andere plaats en ook weer niet. Door te leven en leren op aarde verrijk je je ziel, je bewustzijn, je wezen. Hierdoor heb je de mogelijkheid om te evolueren, om met steeds minder, steeds meer te verwezenlijken. Dit alles klinkt misschien paradoxaal echter is, zoals menigeen nu levend op aarde reeds mocht zien en ervaren, een bijna niet te bevatten waarheid. Het leven zoals wij dat hier kennen in het fijnstoffelijke is met niets te vergelijken met het aardse. Natuurlijk zijn er tussenstations die gelijkend zijn op de aarde, echter dit komt meer door de ervaring van dat moment en ontwikkeling van de zielen die zich daar dan bevinden. Zij hebben het potentieel van de scheppingskracht van de geest nog niet ervaren en gemeesterd. Ook is er nog een te grote hang naar het goed, naar materialisme, waardoor dat betreffende tussenstation is zoals het is, zoals het behoort te zijn. Tevens heerst daar nog de haat en nijd en overheerst niet de liefde en respect die in de bovenliggende tussenstations een chemische verbinding maakt en legt tussen de zielen daar aanwezig. De vrijheid van de ziel en zijn drang om te leren, te evalueren, te groeien en bewust te worden van de universele grootheid en veelzijdigheid is samen met Gods liefde de scheppingskracht van dit alles. 

Rumaya.